سالگرد ازدواجمان متبرک باد

آمدنِ تو مثلِ شادیِ آمدنِ یک جعبه ی مداد رنگی بیست و چهار رنگه در روزگارِ کودکی ام بود. اینکه از شوقِ داشتن اش، شب ها خوابم نمی برد، و منتظر بودم هر چه زودتر صبح شود. در شب رویا می بافتم برای صبحی که در راه است، به صفحه ی دفتر نقاشی فیلی ام فکر می کردم، آن هایی که سفید مانده بودند. به ستاره ها و نورش خیره می شدم و دست های کوچکِ پنج ساله ام ذوق ذوق می کردند برای رسیدنِ فردا که مداد رنگی ها را دستم بگیرم و یک خانه بکشم. خانه یی در شب که از پشتِ پنجره اش نور ستاره ها روی دختری می افتد که دلش برق می زند.

آمدنِ تو موجب شد که نوکِ تمام غم ها، ناراحتی ها، دل نگرانی ها و افسردگی ها را بتراشم.

آمدنِ تو مثلِ تیزی نوکِ مدادهای بیست و چهار رنگه ام بود. آمدنِ تو یادم انداخت که افعالِ تیره ی زندگی ام را بتراشم، بعد از تراشه هایش بزرگ شوم،

 آمدنِ تو باعث شد نوکِ خوبیِ زندگی و شادیِ دنیا را تیزِ تیزِ کنم، برای همیشه.

این نوشته آنقدر به حال و هوای من و تو شبیه بود که نتونستم از وبلاگ جیکا نوشته شیوا خادمی کپی اش نکنم ....متشکرم که به زندگی من رنگ تازه هدیه کردی.